က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ႏွင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ

 က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ႏွင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

    "ငါအရွင္ျမတ္သည္ သဖန္းပင္ကိုလည္းေကာင္း၊သံလြင္ပင္ကို လည္း
ေကာင္း၊ သိနေတာင္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဤေဘးရန္ကင္းေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ကို
လည္းေကာင္း သက္ေသထူေတာ္မူ၏။"
    ဧကန္မလြဲ ငါအရွင္ျမတ္သည္ လူသားကို အေကာင္းဆံုးပံုစံႏွင့္ ဖန္ဆင္း
ေတာ္မူ၏။ ထို႕ေနာက္ ငါအရွင္သည္ လူသားအား အညံ့တကာတို႕ဝယ္ အညံ့
ဆံုးအျဖစ္သို႕ ဆိုက္ေစေတာ္မူ၏။ (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၉၅း၁-၅)
    ဤပါဒေတာ္တြင္ ေလးခုေသာ ေနရာဌာနတို႕ကို သက္ေသထူထား
သည္။ ဋီကာရွင္အခ်ိဳ႕က သဖန္းပင္(ေညာင္မ်ိဳးႏြယ္)က "ဗုဒၶ"ကို လည္း
ေကာင္း၊ သံလြင္က "ခရစ္ေတာ္"ကို လည္းေကာင္း၊ သိနေတာင္က "တမန္
ေတာ္မူဆာ(ေမာေရွ)"ကို လည္းေကာင္း၊ ေဘးရန္ကင္းေသာျမိဳ႕(မကၠာ)က
"တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္"ကို လည္းေကာင္း၊ အသီးသီး ကိုယ္စားျပဳခ်က္ဟု
ဆိုထားသည္။ ကမာၻ႕ဘာသာၾကီး ေလးဘာသာျဖစ္သည့္ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္
ယာန္ဘာသာ၊ ဂ်ဴးဘာသာႏွင့္ အစၥလာမ္ဘာသာတို႕ကို ကိုယ္စားျပဳထားသည့္
သေဘာပင္။ ဤပါဒေတာ္တြင္ ဗုဒၶကို ပထမဆံုး ရည္ၫႊန္းေတာ္မူထားသည္။
ေညာင္ပင္ရိပ္ဝယ္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ ရရွိခဲ့ပံုကို ဆိုလိုေပသည္။
    ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ပါဒေတာ္မွာလည္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း ဟူ၍
ဗုဒၶဘာသာဆိုင္ရာ သာသနိကအေဆာက္အအံုကို ပထမေနရာမွ ဆိုထား
သည္ကို သတိျပဳပါ။
    "စင္စစ္ေသာ္ကား အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ လူအခ်ိဳ႕၏ အၾကမ္း
ဖက္မႈအေပၚ လူအခ်ိဳ႕အားျဖင့္သာ တြန္းလွန္ဖယ္ရွား ျခင္းျပဳေတာ္မူခဲ့
ပါလွ်င္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ ခရစ္ယာန္ဝတ္
ေက်ာင္းမ်ာသည္ လည္းေကာင္း၊ ရဟူဒီ ဝတ္ေက်ာင္းမ်ားသည္ လည္း
ေကာင္း ျဖိဳဖ်က္ျခင္းခံၾကရမည္အမွန္ပင္။"
            (ကုရ္အာန္။ ဟဂ်္ျပဳျခင္းက႑ ၂၂း၄၀)
    ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမကို သတိလြတ္ေနသူတို႕ လုပ္ရပ္ကို
တရားသိသူတို႕က ဟန္႕တားရမည့္လမ္းၫႊန္ပင္။
    "အသင္သည္ အစၥမာအီလ္ အီဒရိစ္ ႏွင့္ ဇြလ္ကိဖ္လ္တို႕၏ အတၳဳပၸတၱိ
အေၾကာင္းမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားပါေလ။ သူတို႕တစ္ေတြသည္
အေကာင္းဆံုးေသာ သူတို႕အနက္မွပင္ျဖစ္သည္။"
            (ကုရ္အာန္။ နဗီတမန္ေတာ္မ်ားက႑ ၂၁း၈၅)
    "အသင္သည္ အစၥမာအီလ္၊ အလ္ယစအ္ႏွင့္ ဇြလ္ကိဖ္လ္တို႕၏
(အေၾကာင္း အတၳဳပၸတၱိမ်ား)ကိုလည္း စဥ္းစား သတိရပါေလ။ သူတို႕
တစ္ေတြသည္ အေကာင္းဆံုးေသာသူတို႕အနက္မွပင္ျဖစ္သည္။"
            (ကုရ္အာန္။ဆြာဒ္က႑ ၃၈း၄၈)
    က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ ဋီကာရွင္အခ်ိဳ႕က ဇြလ္ကိဖ္လ္ကို ဗုဒၶျမတ္စြာ
ဟူ၍ ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္။ တမန္ေတာ္ယူႏြတ္စ္ကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၂၁း၈၇
မွာ ဇြန္ႏြန္ "ငါးတို႕၏ အရွင္သခင္" Lord of the fish ဟု ဆိုထားသလိုပင္။
ဇြလ္ကိဖ္မွာ Lord of Kapilavastu "ကပၸိလဝတ္၏ အရွင္ သခင္"ဟူ၍
ေကာက္ယူၾကပါသည္။ (၅)
    ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံျဖစ္ေပၚေရး စတင္ေတြးေတာခဲ့သည့္ အေရွ႕တိုင္း
စာဆိုေတာ္ၾကီး ေဒါက္တာ(အစ္(က)ဗာလ္က "ဘန္ေဂဒရာ" အမည္ရွိ
အလြန္ေက်ာ္ၾကားေသာ အူရဒူကဗ်ာစာအုပ္တြင္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဖြဲ႕သီခဲ့
သည္။ ၎ကဗ်ာကို ေအာက္တြင္ တင္ျပပါအံ့။

    ၁။ ဒို႕(အိႏၵိယ)လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေဂါတမကိုယ္ေတာ္၏ ေၾကြးေၾကာ္သံကို
        ဂရုမျပဳခဲ့ၾကပါတကား။
        မိမိတို႕နယ္ေျမတြင္ ေပၚေပါက္ထြန္းကားခဲ့သည့္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္
        ေသာ ရတနာကို ေလးစားမႈမျပဳတတ္ပါတကား။

    ၂။ မွန္ကန္မႈ၏ အသံကို မသိတတ္ျခင္းသည္ ကံဆိုးျခင္းပင္ ျဖစ္
        ေပသည္။
        အို-အဘိဇၨာဖံုးလႊမ္းေနသူ၊ သီးႏွံ၏အရသာျဖင့္ သစ္ပင္၏တန္ဖိုးကို
        အသင္ ေသခ်စြာ သိရွိႏိုင္ေပသည္။

    ၃။ ဗုဒၶကိုုယ္ေတာ္သည္ကား လူ႕ဘဝ၏အက်ိဳးတရား အေၾကာင္းတရား
        ကို ဖြင့္ဟျမြက္ၾကားျပသခဲ့သည္။
        သို႕ေသာ္ အိႏၵိယျပည္မွာကား အဓိပၸာယ္ပင္းမဲ့သည့္ ေရွး အယူ
        အေတြးအေခၚမ်ားေပၚတြင္ မာန္မာန ထားခဲ့ေပသည္။

    ၄။ အမွန္တရားျဖင့္ လင္းေရာင္ျခည္ရရွိႏိုင္သည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကား
        မရွိခဲ့ေပ။
        မဂၤလာတရားေတာ္၏မိုးကား ရြာသြန္းပါ၏။ သို႕ေသာ္ ေျမၾသဇာကား
        မေကာင္းခဲ့ေပ။

    ၅။ အို ျဖစ္ေလစြတကား၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ျဖစ္စဥ္မွာ ဝမ္းနည္း ဖြယ္
        ေကာင္းေလစြ။
        ဤနယ္ေျမသည္ကား လူသားအခ်င္းခ်င္း ၾကင္နာမႈကင္းမဲ့ခဲ့ေလစြ
        တကား။

    ၆။ ျဗဟၼဏဝါဒီကား ယေန႕တိုင္ (ဇာတ္ဝါဒျဖင့္) မူးယစ္လ်က္ရွိေန
        တုန္းပင္။
        ေဂါတမကိုယ္ေတာ္၏ လင္းေရာင္ျခည္သည္ကား ႏိုင္ငံ ရပ္ျခား
        ေဒသမ်ားတြင္ ေတာက္ပလ်က္ရွိေလသည္။

    အထက္ပါ စာပိုဒ္မ်ားသည္ ဆစ္(ခ)ဘာသာသာသနာ တည္ေထာင္သူ
ဂု႐ုနာနတ္သခင္ၾကီးအား ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳေရးသားသည့္ ကဗ်ာတြင္ ပါရွိေလ
သည္။ ဆိုလိုရင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္မွာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အစၥလာမ္ဘာသာတို႕၏
အေျခခံသြန္သင္ခ်က္တစ္ရပ္မွာ လူသားအခ်င္းခ်င္း ဇာတ္ၾကီး ဇာတ္ငယ္
မရွိအပ္။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမရွိအပ္ဘဲ သာတူညီမွ်စနစ္ျဖင့္ လူ႕သိကၡာ ျမွင့္တင္ေရးပင္
ျဖစ္ေပသည္။ ကြဲျပားျခားနားေသာ အခ်က္အလက္မ်ား တရားဥပေဒမ်ားရွိေန
ေသာ္လည္း အဆိုပါ သာသနာမ်ားသည္ လူတို႕၏ သိကၡာျမွင့္တင္ေရး သာတူ
ညီမွ်မႈရွိေစေရး သြန္သင္ခ်က္မ်ားတြင္ တူညီမႈ ရွိေပသည္။
    ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ဗမာမြတ္စလင္စာေစာင္တြင္ ဆရာၾကီး
ဦးေမာင္ကို ဂဖာရီက "ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားႏွင့္ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္တို႕
ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး၊ ျမန္မာမြတ္စလင္ႏွင့္ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား
စဥ္းစားဖြယ္" ေဆာင္းပါးတြင္-
    "...စာေရးသူ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ဘုရားမဲ့ တရားမဲ့ဝါဒမ်ား ကမာၻ
အႏွံ႕အျပားတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕လႊမ္းမိုးလာေနသည့္ ဤေခတ္ကာလတြင္ ျမန္မာ
ျပည္၏ အဓိက ဘာသာၾကီး ၂ ခုျဖစ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အစၥလာမ္
ဘာသာတို႕၏ အင္အားစုမ်ားပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည့္ အေျခခံမ်ားကို
ေဖာ္ထုတ္ရန္ျဖစ္သည္။
    ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား မွန္ကန္တိက်စြာ မိမိတို႕ဘာသာ သာသနာ၏ ဆံုးမ
ၾသဝါဒမ်ားကို လိုက္နာက်င့္သံုးလာႏိုင္ေအာင္ သာသနာျပဳရာ၌ မြတ္စလင္တို႕
အေနႏွင့္ ကူညီအားေပးသင့္သည္။ အလားတူ မြတ္စလင္မ်ား မိမိတို႕
ဘာသာသာသနာ၏ သြန္သင္မႈမ်ားကို လိုက္နာေအာင္ၾကိဳးပမ္းရာ၌ ဗုဒၶဘာသာ
ဝင္တို႕က အားေပးကူညီသင့္ေပသည္။
    ကၽြႏ္ုပ္တို႕သည္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ
ဝင္တို႕၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ ဘာသာေရးၾကိဳးပမ္းမႈမ်ားကို အျမဲတေစ အား
ေပး ခဲ့ရေပသည္။
    မိမိတို႕သက္ဝင္ယံုၾကည္ေသာ ဘာသာတရားေပၚတြင္ သစၥာရွိသူမ်ား
က အျခားဘာသာတရားမ်ားကို အားေပးကူညီလွ်င္ လူတိုင္းေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္
ေပမည္။
    မိမိတို႕ဘာသာတရားေပၚတြင္ သစၥာမရွိဘဲ အျခားသူတို႕၏ ဘာသာ
ေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို အားေပးကူညီလွ်င္မူ မွန္သည္ဟု မည္သူမွ်
ယူဆမည္မဟုတ္ေပ။ မိမိ၏ ဘာသာတရားႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည့္ လုပ္ငန္း
မ်ိဳး၌မူကား အျခားဘာသာဝင္မ်ားအား ႐ိုင္းပင္းကူညီရန္ လံုးဝမသင့္ေပ။
လြတ္လပ္စြာ အျခားသူတို႕သည္ မိမိတို႕ယံုၾကည္ခ်က္ကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္
ေရးသာ လိုလားအပ္ေပသည္။
    သံဃာအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ အိုလမာအဖြဲ႕မ်ားသည္ တိုင္းျပည္တြင္း၌ေပၚေပါက္
ေသာ မေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္မ်ားကို ပူးေပါင္းတိုက္ခိုက္ရန္ၾကိဳးပမ္းသင့္ေပသည္။
    ဤေဆာင္းပါး၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ အခ်င္းခ်င္း ေဆးမ်ိဳးညာတကာမ်ား
ျဖစ္ၾကသည့္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္မ်ား
႐ိုးသားစြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည့္ အေျခခံမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္
ေဆြးေႏြးရန္ပင္ ျဖစ္ေပသတည္း"ဟု ေရးသားတိုက္တြန္းထားေပသည္။
    အစၥလာမ္သည္ ဘာသာတရားတိုင္း၏ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို ေလးစားမႈ
ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး သမိုင္းသက္ေသ တစ္ရပ္မကရွိေပေသးသည္။